يك ابر نواختر با مرگ ستاره اى پر جرم (با بيش از 8 برابر جرم خورشيد ) در اثر انفجارى پر قدرت و پر نور پديد مى آيد.Jeff CooKe  از دانشگاه California Irvine ، به مطالعه ستاره هاى بزرگترى (50 تا 100 برابر جرم خورشيد) پرداخت كه قبل از مرگشان بخشى از جرمشان را به فضاى اطراف پرتاب مى كنند. با انفجار اين ستاره ها ماده اطراف سالها مى درخشد.

كيهان شناسان با مقايسه تصاوير تهيه شده در زمان هاى مختلف از يك ناحيه از آسمان به كشف ابرنواخترها و بررسى تغييرات آنها مى پردازند. هر نور جديدى در اين تصاوير ممكن است يك ابرنواختر باشد.

دانشمندان بر پايه اين عقيده به تركيب تصاوير تهيه شده در طول يك سال و مقايسه آنها با تصاوير گرد آورى شده از سال هاى گذشته مى پردازند.

با تركيب اين تصاوير ، مى توان اجرام عمقى تر و كم نورترى را يافت، چنانچه در عكاسى با گشودن دريچه شاتر براى مدت زمان طولانى تر، نور بيشترى جمع آورى مى شود.

با به كارگيرى چنين روشى دانشمندان 4 جرم كه احتمالا ابرنواخترند،كشف كرده اند. در اين مطالعه از تلسكوپ Keck براى بررسى دقيق تر طيف نور ساطع شده از هر جرم استفاده شد. اين بررسى ها وجود اين ابرنواخترها را تاييد كرد.