یكي از نظريه هاي عمده در مورد چگونگي شكل گيري ماه، نظريه برخورد مي باشد كه بیان می کند، در مراحل آغازين پيدايش منظومه شمسي، سياره اي كوچك به اندازه مريخ با زمين برخورد كرده است و در اثر اين رويداد لايه هاي بيروني اين دو جسم، حجم عظيمي از مواد داغ را به بيرون پرتاب كرده اند و اين امر موجب شكل گيري صفحه اي مداري از مواد شده است كه سرانجام تحت نيروي جاذبه به يكديگر چسبيده اند و كره ماه را به وجود آورده اند.

 تاكنون هيچ روشي براي ارزيابي اين نظريه وجود نداشته است. اما وسيله اي جديد هم اكنون قادر به بررسي دقيق ايزوتوپ هاي آهن و مطالعه پيرامون سرچشمه ماه است. درست همانطور كه سيارات خاكي ديگر شكل گرفتند. نيكولاس دوفاس، از دانشگاه شيكاگو و ديگر همكارانش می گویند: " اين ابزار جديد كه يك طيف سنج مواد با منبع پلاسمايي است، يونها را با توجه به جرمشان، از يكديگر جدا مي كند و بنابراين مي تواند با دقتي افزون ، ايزوتوپ هاي آهن را مورد بررسي قرار دهد. با مشاهده تغييرات اندكي كه در آهن در تراز هاي زير اتمي رخ مي دهد، نسبت به گذشته مي توان اطلاعات بيشتري به دانشمندان سيارات در مورد شكل گيري پوسته سيارات ارائه داد." يافته هاي آنها با ديدگاه گسترده اي كه بيان مي كند، تغييرات ايزوتوپي تنها در دماهاي نسبتا پايين و در عناصر سبك تر مانند اكسيژن روي مي دهند ، در تناقض است.
اين در حالي است كه دوفاس و همكارانش قادر به اندازه گيري تغييرات ايزوتوپي كه در ماگما(مواد مذاب ) و در دمايي حدود 1100 درجه سانتي گراد يا 2012 درجه فارنهايت رخ مي دهد شدند.
مطالعات پيشين پيرامون بازالت مقادير اندكي و يا تقريبا هيچ جدايي در ايزوتوپ آهن نيافت. لازم به ذكر است اين مطالعات بر روي صخره هاي ماه به طور كلي و كامل تمركز داشتند حال اينكه تحقيقات اخير بيشتر بر روي معادن خاص تمركز مي كنند.                  
يكي از همكاران اين پروژه به نام تنگ مي گويد: " ما نه تنها كل صخره ها را مورد تحليل قرار داديم ، بلكه معادن خاص  نيز براي دستيابي به جزئيات بيشتر مورد ارزيابي قرار گرفتند."
 درون اين وسيله ، يون ها به صورت پلاسمايي از گاز آرگون شكل گرفته اند و داراي دمايي در حدود 14000 درجه فارنهايت(8000 كلوين) يعني داغ تر از سطح خورشيد ، مي باشند.اين وسيله هم چنين در گدازه هاي دهانه آتشفشان كيلوا ايكي در هاوايي مور آزمايش قرار گرفته است.
 اگر اين ابزار در بازالت هاي زميني و يا فرا زميني شامل صخره هاي ماه ، شهابسنگ ها در مريخ و سياركها به كار گرفته شود ، مي توان سر نخ هاي خوبي از شكل گيري قاره هاي زمين و سيارات ديگر به دست آورد.
دوفاس مي گويد:"  فعاليت ما راه هاي هيجان انگيزي رابه روي پژوهش پيرامون اين موضوع باز كرده است.ما هم اكنون مي توانيم از ايزوتوپهاي آهن به عنوان اثر انگشتي براي شكل گيري و تشخيص ماگما استفاده كنيم كه نقش مهمي را در پيدايش قاره ها ايفا مي كند "