کمتر ستاره شناسی را می توان یافت که با نام امگا قنطورس آشنا نباشد. خوشه ای کروی که در آسمان نیمکره جنوبی (والبته نواحی مرکزی و جنوبی ایران) به سادگی قابل رویت است و مانند گوهری در آسمان شب می درخشد. این خوشه از 10 میلیون ستاره تشکیل شده است که در فاصله ی 17000 سال نوری از زمین می درخشد.

همچنین جایگاهی در درون صورت فلکی قنطورس دارد و قدر ظاهری آن 3.4 و قطر آن به اندازه ماه کامل(نیم درجه) می درخشد. رصد آن با چشم غیر مسلح نیز ممکن است و اگر بتوانید با تلسکوپ به میهمانی آن بروید می توانید توده ای مه آلود وشگفت انگیز را بیابید که با نظمی خاص و شکلی کروی شکل خود نمایی می کند اما وقتی اختر شناسان با تلسکوپ‌های حرفه ای اقدام به رصد آن کردند مطالب تازه و شگفت انگیزی را درباره این خوشه زیبا کشف کردند
 
این عکس جدید را با استفاده از میدان دید وسیع تلسکوپ ماکس پلانک سازمان فضایی اروپا واقع در شیلی, گرفتند. این تلسکوپ در بیابان های بالای کشور شیلی قرار دارد و با آن پرجرم ترین خوشه کروی راه شیری را رصد کردند؛ خوشه ای عظیم که 10 میلیون ستاره آن را تشکیل داده است.  

تحقیق جدید اخترشناسان درباره امگا قنطورس حاکی از وجود سیاهچاله ای با جرم متوسط در درون این خوشه است. هنگامی که دانشمندان و اخترشناسان خوشه را بررسی می کردند دریافتند که ستارگان درون خوشه به دور مرکزی ناپیدا در حال گردش است. از این رویداد دانشمندان نتیجه گرفتند ممکن است سیاهچاله ای  در مرکز خوشه باشد که ستارگان را به حرکت به دور خود وا داشته است. سیاهچاله ای که جرم آن حدود 40000 برابر خورشید است.

وجود سیاهچاله می تواند دلیلی برای مظنون بودن اخترشناسان به امگا قنطورس باشد چراکه برخی از صاحب نظران عقیده دارند در قلب کهکشان های کوتوله همه چیز از بین رفته است یا به بیان دیگر اکثر اجرام در مرکز کهکشان ها را سیاهچاله درون آن بلعیده است؛ اتفاقی که ممکن است برای راه شیری نیز روی دهد و شاید ممکن است سیاهچاله فرضی ما در امگا قنطورس تعدادی از ستارگان آن را بلعیده باشد اما تحقیقات و بررسی دانشمندان هنوز ادامه دارد و مطلبی که باقی می ماند آن است که خوشه‌های کروی تمامی قشر رصدگران چه آماتور و چه حرفه ای را مجذوب خود کرده است.