در 19 مارس (29 اسفند) 2008 ساعت 2:13 بامداد ، ماهواره سویفت ناسا انفجاری را در صورت فلکی گاوچران آشکار ساخت و به تلسکوپهای زمینی هشدار داد! در همین لحظه ، وسیله روسی کنوس (KONUS) در ماهواره ویند(Wind) ناسا و دوربین اپتیکی  میدان دید باز رباتیک با نام "Pi of the sky" در شیلی، اولین نور مریی از این انفجار عظیم و درخشان اشعه گاما را ثبت کردند.

به مدت 15 ثانیه ، این انفجار آنقدر درخشان شد که در آسمانی تاریک با چشم غیر مسلح قابل رویت بود.همچنین برای چند دقیقه GRB یک میلیون برابر درخشندگی کل کهکشان راه شیری را داشت و قدر ظاهری آن 5.3 بود.این ستاره در حال مرگ(GRB) در فاصله 7.5 میلیارد سال نوری قرار دارد و اختر شناسان می گویند علت چنین درخشندگی قابل توجهی قرار گرفتن فورانها در راستای دید ما در زمین است.

 

 

تصویر 1:تصویری خیالی از GRB 080319B 

مشاهدات انجام شده از این رویداد شاید دقیق ترین تصویر از یک GRB را به اخترشناسان ارائه دهند. دیوید بوروس، سرگروه تیم تلسکوپ پرتو ایکس سویفت می گوید:" شما برای کسب اطلاعات هرچه بیشتر از چنین وقایع نادر نجومی به ماهواره هایی در مدار و تلسکوپ هایی در زمین نیاز دارید."
جودیت راکوسین از دانشگاه ایالتی پن و یک تیم 92 نفره، مشاهدات طیف نگاری انجام دادند که 30 دقیقه پیش از انفجار شروع شده بود و پس از آن برای ماه ها رد آن را دنبال کردند.تیم به این نتیجه رسیده است که درخشندگی خارق العاده ناشی از این انفجار از یک فوران دو قسمتی عجیب برخاسته که ماده را مستقیما به سمت زمین با سرعت 99.99995 درصد سرعت نور هدایت کرده است.

تلسکوپهای سراسر جهان ، پیش از این رد انفجاری دیگر را دنبال می کردند و این درحالی بود که GRB 080319B تنها 10 درجه آنطرفتر ، منفجر شد.بلافاصله پس از این رویداد ، تلسکوپ اپتیکی و فرابنفش سویفت و تلسکوپ پرتو ایکس مشخص کردند نشان دادند که از شدت درخشندگی در حال کور شدن هستند! راکوسین در ابتدا فکر کرد اشتباهی رخ داده است اما با دریافت گزارش هایی از رصدگران دیگر ، مشخص شد که این رویدادی خاص بوده است.چنین انفجاراتی که پرتوهای گسیل شده از آنها به سمت زمین است به طور کاملا تصادفی و در هر دهه ، یک بار رخ می دهند.

انفجارات پرتو گاما ، درخشان ترین انفجارات عالم هستند و اغلب زمانی رخ می دهند که سوخت هسته ای ستاره های پر جرم به اتمام می رسد.هنگامیکه هسته یک ستاره برمبد(فرو ریزد) سیاهچاله یا ستاره نوترونی ایجاد می شود و طی جریاناتی که هنوز اطلاعات کافی در مورد آنها در اختیار نداریم ، فورانهای گازی عظیمی به بیرون گسیل می کنند.با پراکنده شدن این فورانها در فضا ، آنها(فورانها) با گازی که قبلا توسط ستاره پراکنده شده ، برخورد می کنند و موجب گرم شدن آن می شوند که همین امر ، ردی درخشان ایجاد می کند.

تیم معتقد است چنین فورانی دارای یک ترکیب پرسرعت با وسعت 20 برابر و کم انرژی تر از فوران در فاصله 0.4 آن قرار گرفته است .راکوسین می گوید:"یک نشانه معمولی با آنچه ما در این انفجار دیدیم تفاوت دارد ، در این جرم ما شاهد دو نشانه از فوران با 2 ویژگی متفاوت هستیم." همچنین یکی از اعضای تیم گفت:"احتمالا هر انفجار پرتو گاما یک فوران باریک دارد اما اخترشناسان در اکثر مواقع آن را از دست می دهند."

این نشانه های بی نظیر نور تنها 8 دقیقه پس از انفجار ، مشاهده شدند و درخشانترین انفجارات تاریخ می باشند.همچنین مطالعه پیرامون این رویداد ، می تواند در مورد نسبیت و کیهانشناسی اطلاعات بسیاری در اختیار دانشمندان قرار دهد.
بوروس می گوید:"اگر چنین اتفاقی در کهکشان راه شیری رخ دهد ، ما در خطر خواهیم بود چرا که گفته شده اگر یک انفجار پرتو گاما به سمت زمین و در نزدیکی ما روی دهد ، با تاثیرگزاری بر روی اتمسفر زمین ، چیزی شبیه یک زمستان هسته ای ایجاد خواهد نمود.ما به این امیدوار هستیم که معتقدیم هیچ ستاره ای در کهکشانمان وجود ندارد که بتواند یک انفجار پرتو گاما تولید کند!"