«آلن هیل»، ستارهشناس و شکارچی مشهور دنبالهدارها، روز ۶ ژوئن ۲۰۲۶ در سن ۶۷ سالگی در خانه خود در ایالت نیومکزیکوی آمریکا درگذشت.
او بیش از هر چیز به دلیل کشف مشترک دنبالهدار معروف «هیل-باپ» در سال ۱۹۹۵ شناخته میشود؛ جرمی آسمانی که یکی از درخشانترین و تماشاییترین دنبالهدارهای قرن بیستم لقب گرفت. هیل از دوران نوجوانی به رصد دنبالهدارها علاقهمند شد. او پس از تحصیل در رشته فیزیک در آکادمی نیروی دریایی آمریکا، مدتی در آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) فعالیت کرد و سپس دکترای نجوم خود را از دانشگاه ایالتی نیومکزیکو دریافت کرد. تلاشهای مستمر او در رصد آسمان باعث شد در سال ۱۹۹۱ یک سیارک به افتخارش نامگذاری شود.
کشف تاریخی هیل-باپ در ژوئیه ۱۹۹۵ رخ داد؛ زمانی که آلن هیل هنگام رصد خوشه کروی M70 متوجه جرمی مهآلود و ناشناخته شد. تقریباً همزمان، ستارهشناس آماتور دیگری به نام Thomas Bopp نیز این دنبالهدار را مشاهده کرد. این کشف مشترک نام هر دو را برای همیشه در تاریخ نجوم ثبت کرد. دنبالهدار هیل-باپ در سال ۱۹۹۷ به قدری درخشان شد که با چشم غیرمسلح در سراسر جهان قابل مشاهده بود.
هیل علاوه بر فعالیتهای علمی، در حوزه آموزش و ترویج علم نیز نقش پررنگی داشت. او بنیانگذار Earthrise Institute بود و از طریق پروژههای آموزشی و «دیپلماسی علمی» تلاش میکرد ارتباط میان ملتها را از راه علم تقویت کند. وی در سالهای ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ نیز سفرهای علمی به ایران انجام داد تا همکاریهای علمی و آموزش نجوم را گسترش دهد.
آلن هیل در طول زندگی خود ۵۳۳ دنبالهدار مختلف را رصد کرد و تا سالهای پایانی عمر نیز در پروژههای تصویربرداری از دنبالهدارها و سیارکها مشارکت داشت. جامعه نجوم او را نهتنها به عنوان یک کاشف برجسته، بلکه به عنوان آموزگار، نویسنده و مروج خستگیناپذیر علم به یاد خواهد آورد.
