بیشتر مردم تصور می کنند که ما تمامی اجرام نجومی را کشف کرده ایم .اما این تصور اشتباه است. هم اکنون ستاره شناسان در حال فعالیت بر روی یک پروژه ی کیهان شناسی هستند تا پرده از راز برخی از پدیده هایی که هیچ گونه اطلاعاتی از آنها در دست نیست بردارند.

در این پروژه از تلسکوپ فضایی هابل برای نظارت برکهکشان های بسیار دور بمنظورکشف  سوپرنوا استفاده می شود. در 21 فبریه ی سال 2006 در جهت یک خوشه ی دور در  Bootes که 1432.5+3332.8 (انتقال به قرمز 1.112 ، فاصله 8.2 بیلیون سال نوری ) نام دارد ، هابل  نورهایی را مشاهده کرد که در  یک مقیاس زمانی مشابه کم کم ناپدید شدند ،بطوریکه پس از مدتی هیچ اثر از آن شی تا  مقدرا 26th دیده نشد . این شی با ضریب حادقل 120 یا بیشتر، درخشان و سپس ناپدید شد.

 رفتار این جرم اسرارآمیز مشابه هیچ یک از انواع سوپرنواهای شناخته شده نبود. حتی در هیچ یک از کهکشان ها  نیز نیست .محققان می گویند : "شکل منحنی نوری با  پدیده ی میکرولنزیک نیز تناقض دارد" آنها 3 طیف از طیف های آن را دریافت و ضبط کردند. آنها گفته اند که :" با توجه به متناقض بودن  این پدیده با تمامی انواع سوپرنواهای شناخته شده ، این طیف ها با هیچ یک از طیف هایی که تا کنون  از داده های بنیادین مطالعات آسمانی Sloan  از گستره ی وسیعی ار  اشیاء گردآوری شده است ، مطابقت ندارد. ما پیشنهاد می کنیم که این گذار ممکن است در یک رده ی جدید از وقایع اخترشناسی قرار داشته باشد.

فاصله ی آن چقدر است ؟ این مطمئنا اولین مرحله از شناخت آن می باشد. کمبود حرکت اختلاف منظری به این معناست که این پدیده  می تواند در نزدیکتر از 130 میلیون سال نوری از ما واقع شده  باشد، از طرفی کمبود جذب هیدروژن کیهانی در طیف  به این معنا است که این شی نمی تواند بیشتر از 11 بیلیون سال نوری از ما فاصله داشته باشد.