برای نخستین بار اختر شناسان از یک "منظومه چند سیاره ای" عکس برداری کردند. این منظومه بسیار شبیه به منظومه شمسی است و خبر آن همزمان با عکس برداری هابل از یک منظومه فرا خورشیدی اعلان شد. سیارات این منظومه فرا خورشیدی جدید در مدار هایی به دور ستاره ی مادر به نام HR8799 می گردد.

HR8799 در فاصله 140 سال نوری از زمین قرار دارد و اندازه آن نزدیک 1.5 برابر خورشید می باشد. سه سیاره بزرگ که جرم آنان به ترتیب 10 و 10 و 7برابر جرم مشتری می باشد به دور ستاره مذکور می گردند بطوریکه سیارات بزرگتر با فاصله بیشتر از ستاره مادر قرار گرفته باشد درست همانند سناریویی که در منظومه شمسی اتفاق افتاده است. البته امکان دارد سیارات دیگری که دانشمندان هنوز نتوانسته اند آن را کشف کنند؛ هم در آن حوالی باشد   

 

تلاش 8 ساله محققان در زمینه عکس برداری از سیارات فراخورشیدی؛ این بار به ثمر نشست و آنها توانستند از 3 سیاره عکس بگیرند شایان ذکر است محققان و کاشفان این ستاره, گروهی از رصدگرانی بودند که با استفاده از تلسکوپ رصد خانه های جیمینی و کک, در قسمت نور مرئی موفق به رصد این سیارات شده اند.

همچنین اخترشناسان کشف کرده اند که زمانی خورشید هم فاقد سیاراتی با مدار معین بوده است دانشمندان در این باره می گویند: در آخر توانستیم عکسی حقیقی از یک منظومه دست نخورده و بکر بیاندازیم که این اتفاق می تواند گامی سترگ در شناسایی سیارات فرا خورشیدی وشناخت هرچه بهتر منظومه شمسی می باشد.

 

 

این سیارات از لحاظ دوری و نزدیکی به ستاره اصلی به ترتیب 24 و37 و 67 برابر فاصله زمین تا خورشید می باشند. دورترین سیاره جایی در نزدیکی صفحات غبار قرار دارد درست همانند مکانی در فراسوی مدار نپتون؛ که آن را اصطلاحا "کمربند کویپر" می نامند.

صفحات گاز HR8799 بیشترین مقاومت را در میان ستارگانی با فاصله کمتر از 300 سال نوری از خود نشان داده است. ستاره اصلی, ستاره ای درخشان و آبی رنگ است؛ در رده طیفی A قرار دارد و معمولا عکاسی از این گونه ستارگان بسیار دشوار است به همین دلیل برای عکسبرداری از آن باید با کنتراستی مناسب که ثبت یک ستاره پرنور و یک سیاره را میسر میکند؛ استفاده کرد. کماکان دانشمندان در حال جست و جو در همسایگان خورشید هستند تا بتوانند صفحات پرجرم سیارات را (با فاصله زیاد از سیاره مادر) شناسایی کنند. البته در این پروژه ستاره مورد بررسی باید عمری کمتر از 100 میلیون سال داشته باشد. در واقع وجود این شاخص به آن دلیل است که سیارات در محیطی داغ در حال شکل گیری هستند و می توان ساده تر بر ساختمان این سیاره مطالعه کرد.

یکی از دانشمندان در این باره افزود: رصد این سیارات بسیار دشوار است-چون میزان تفکیک آن با ستاره اصلی بسیار کم است- اما با این روش می توانیم از طیف نما ها هم کمک گرفته و درباره پارامتر هایی نظیر دما و جنس آنان تحقیق کنیم. در طی 10 سال گذشته سیاره های متفاوتی کشف شدند و البته روش های پیدا کردن آنان همه دارای محدودیت های زیادی می باشند. بطور مثال اکثر این روش ها تنها وجود سیاره را اثبات می کردند در صورتیکه این روش جدید تحقیق بر روی ویژگی های سیاره را هم برایمان به ارمغان می آورد.از دیگر اکتشافات بر روی این سیاره می توان به وجود جو در آن اشاره کرد جوی سرشار از ابر و غبار داد که می تواند گرما را در خود حبس و یا به بیرون بازتاب کند.