گروهی از دانشمندان به این نتیجه رسیدند که یک منبع آب در اعماق انسلادوس بوجود آورنده بخار آب و ذرات یخ در این قمر است . دانشمندان آزمایشگاه ( JPL ) در کالیفرنیا ، دانشگاه کلرادو و دانشگاه فلوریدای مرکزی (VLF) در اورلاندو برای تحلیل این موضوع و شیارهای موجود در سطح قمر بدست به دست هم دادند و داده های گرد آوری شده توسط طیف نگار فرابنفش فضاپیمای کاسینی (UVIS) را مورد استفاده قرار دادند.

این تیم که پروفسور J.C در آن حضور داشت، فهمیدند که سرچشمه شیارهای موجود در سزح قمر ممکن است منافذی بر روی این قمر باشد که بخار آب را از منبعی گرم و احتمالا مایع به سطح هدایت می کند. به گفته ی وی ، در منظومه شمسی تنها سه مکان می توان یافت که احتمال حضور آب در آنها بیشتر است : زمین ، اروپا قمر مشتری و انسلادوس قمر زحل.

آب عنصر اساسی برای حیات است ، با کشف گرمای بسیار زیاد که گمان می رود علت ایجاد این آتشفشان ها در انسلادوس باشد ، به عنوان یک پدیده ی شایع در نظام سیاره ای پدیده ی جالبی را در پیشرو خواهیم داشت .

یافته های این تین وجود منبع آبی را در اعماق انسلادوس به عنوان ایجاد کننده ی این باریکه ها را تایید می کند واین مفهومی ناشناخته و بیگانه نیست . در زمین خودمان هم ، آب مایع در زیر یخ دریاچه ی vostok در Antarctica وجود دارد .

دانشمندان عقیده دارند که در مورد انسلادوس بخار منابع و جریان های آبی در میان شکاف های پوسته ی یخی قبل از ورود به فضای بیرون ، متراکم شده و دانه های یخ را ایجاد می کنند و این احتمالا همان یافته های ابزارهای کاسینی در سال های 2005 و 2007 است که اساس بررس و تحقیق تیم را تشکیل می دهد .

در یکی دیگر از بررسی های این گروه ، فرضیه ای بعید و غیر محتمل تایید شد . طبق این فرضیه ستون های گاز و غبار مشاهده شده در اثر تبخیر یخ در معرض فضا هنگامی که نیروی جاذبه  زحل منافذی را در قطب جنوب ایجاد می کند ، به وجود می آیند . اما یافته های تیم، بخار آب بیشتری را از منافذ در زحل در سال 2007 کشف کرد ، زمانی که این تئوری وجود بخار آب کمتری را پیش بینی می کرد .

C.H از عوامل اصلی پروژه می گوید : مشاهدات ما با زمان پیش بینی شده ی باز و بسته شدن گسل ها در اثر فشار و تراکم جاذبه تطابق ندارد . ما این مسئله را به طور کامل غیر محتمل نمی بینیم ... اما آنرا به طور قطعی هم تایید نمی کنیم .