تقریبا بلافاصله پس از اکتشاف آن توسط کارولین مور 14 ساله در رصد خانه ی پاکت و گروه جستجوگران نو اخترها، در طیف این ابرنواختر هیچ نشانی از مولکول های هیدروژن یافت نشد، که به معنای این است که این ابرنواختر از انفجار یک کوتوله ی سفید در یک سیستم دوتایی که مواد ستاره ی مادر را به خود جذب کرده ایجاد شده است. ولی اگر چنین است،پس چرا این ابرنواختر 50 بار از ابرنواخترهای هم رده ی خودش کم نور تر بود؟ در حال حاضر در شماره ای جدید از مجله ی Nature ستاره شناسان از دانشگاه کویین،در مورد این ابر نو اختر این طور گفته اند :از آن جایی که هیچ مولکول هیدروژنی در این انفجار یافت نشده،این انفجار ابرنواختری از نوع دوم می تواند باشد که بر اثر فروپاشی هسته ی یک ستاره به وجود می آید.آن ها همچنین از کم بودن خطوط طیفی سیلیکون یونیزه شده درنور دریافت شده از آن نتیجه گرفتند که این ابرنواختر از نوع 1 نمی تواند باشد.
پس اگر ابر نو اختر SN2008ha از نوع دوم است،این بدین معنا می باشد که نه بر اثر انفجار کوتوله ای سفید بلکه به دلیل انفجار ستاره ی سنگین تر بوده.ولی چرا اثری از هیدروژن نیست؟
پس اگر ابر نو اختر SN2008ha از نوع دوم است،این بدین معنا می باشد که نه بر اثر انفجار کوتوله ای سفید بلکه به دلیل انفجار ستاره ی سنگین تر بوده.ولی چرا اثری از هیدروژن نیست؟
دکتر والنتی می گوید:این یک واقعه ی بسیار مهم است.اگر این یک انفجار از ستاره ای بسیار پر جرم باشد،این اولین نمونه ای است که با تئوری ستارگان پر جرم درباره ی اینکه آن ها لایه های بیرونی خود را بر اثر فشار تابشی خود از دست می دهند جور در می آید واحتمالا سپس بلافاصله به یک سیاه چاله تبدیل می شوند.
دکتر والنتی و تیمش بسیار امیدوار هستند که نمونه های بیشتری از این نوع انفجارها پیدا کنند و این کاری است که با راه اندازی تلسکوپ Pan-STARRS در ماه گذشته شروع شده است
