کودکِ انسان جهان را دیگر گونه می نگرد، و می اندیشد! او شبهای زیادی ماه را دیده که پهنه آسمان را میپیماید. بعضی شبها چون قرص نانی و گاهی مانند یک قاچ هندوانه: چه بلایی به سر ماه آمده، آیا کسی تکه ای از ماه مرا ربوده است؟ شبی را به خاطر می آورد که در حال شمارش ستارهها خوابش برده، و در سپیده صبح اثری از ستارهها نبوده: ستاره ها روز کجا می روند؟ خورشید شبها کجا میخوابد؟
در این برنامه که تعداد زیادی از کودکان به همراه والدین خود حضور پیدا کرده بودند، پس از عرض خیرمقدم توسط برگزارکنندگان، سرکار خانم مریم دشتی (قصه گوی مهد ایران زمین) برنامه شعر خوانی را با شعری کودکانه با موضوعیت ماه اجرا نمودند. در بخش آموزش ستاره شناسی خانمها نسیمیفر و ستاوی توضیحاتی را در خصوص ستارگان، ماه و سیارات ارائه دادند و پاسخگوی سوالات کودکان و دیگر شرکت کنندگان بودند.

در حین رصد ماه، توضیحاتی در خصوص عوارض سطحی و همینطور اهله ماه به شرکت کنندگان ارائه شد. نکته قابل توجه اینکه در طول برنامه کودکان فرصتی یافتند تا دریافت های کودکانه خود را از فضای پیرامون بیان کنند و این موضوع نوید بخش موفقیت بزرگیست برای انجمن ستاره شناسی، در مسیر آموزش کودکان.
نجمه نسیمی فر




