به نام خدا وند جان و خرد
کزین برتر اندیشه برنگذرد

به نام خدا وند جان و خرد
کزین برتر اندیشه برنگذرد

شرح گزارش: تیم اعزامی در روز یکشنبه 7/7/87 ساعت 9 صبح در فرودگاه مهرآباد حاضر شدند. در فرودگاه سرگروه به دفتر امام جمعه کرمانشاه زنگ زده و با توجه به اینکه از مسوولان کسی در دفتر نبود، قرار شد به کرمانشاه رفته و تا آن ساعت هماهنگی ها توسط شخص پشت تلفن انجام شود. در ساعت مقرر هواپیما تهران را به مقصد فرودگاه شهید اشرفی ترک کرد. پس از حدود یک ساعت پرواز با هواپیمای فوکر 100 به مقصد رسیدیم. بعد از تحویل گرفتن بار و رویت صدمات وارده به آنها به درب خروج از فرودگاه روانه شدیم ، ولی از هیچ کس که برای هدایت گروه به محل اقامت آمده باشد خبری نبود.

 

 

 

با دفتر تماس گرفته شد و به همین دلیل در فرودگاه منتظر ماندیم.در ساعت 11:45 اتومبیلی از طرف دفتر به فرودگاه تشریف فرما شدند. که در آن شخصی از کارکنان دفتر امام جمعه و مسئول ستاد استهلال کرمانشاه، آقای ایمانی حضور داشتند و همراه یک سواری دیگر سوار شدیم و در ساعت 12:15 به دفتر رسیدیم. در دفتر امام  جمعه به حضور مسئول سیاستگذاری دفتر امام جمعه حاج آقای کرمی رسیدیم. پس از لختی خوش و بش و اظهار بی اطلاعی ایشان از آمدن ما ، با تماسهایی که سعی در سخت و طاقت فرسا نشان دادنشان داشتند یکی از اتاقهای ساختمان سازمان تبلیغات اسلامی کرمانشاه را به ما اختصاص دادند. سپس گروه به سمت اطراقگاه مذکور به همراه ایمانی حرکت کرده و در ساعت 13:30 به مقصد رسید. ساعتی را به رفع خستگی گذرانده و در ساعت 15 به همراه ایمانی و دو نفر از دوستان رصدگر کرمانشاهی برای یافتن موقعیت رصدی روانه یک بلندی در مرکز شهر به نام پارک شیرین شدیم. علی رغم عدم تمایل گروه به رصد هلال در مکان مذکور ایمانی دائماً به حضور در این مکان پا فشاری می کرد و از خاطرات رویت هلالهایی که همه پیش پا افتاده بودند و در اینجا توسط ایشان و گروهش دیده شده بودند می گفت و گفته ی ما که این هلال از نظر رویت با هلالهایی که شما دیده اید فرق دارد در وی کارگر نمی افتاد، تا اینکه با آوردن دلایل آلودگی نوری و حضور افراد متفرقه در پارک و  متعاقباً در فرایند رویت ، ایشان راضی شد تا مارا به مکان دیگری ببرد. سپس ما را به بلندی دیگری در حومه ی شهر برد ولی در آنجا هم مشکلات فوق بعلاوه ی حضور حیوانات ولگرد گروه را تهدید می کرد. سپس به رصدگاه دیگری در بین راه کرمانشاه – سنندج رفتیم که غبار وحشتناک باعث غیر قابل امکان بودن رصد در آنجا می شد. تمام این تغییر مکانها در حالی بود که اعضای گروه با توجه به سابقه ی رویت هلال در استان کرمانشاه به محض حضور، ارتفاعات شهرستان کرند را مد نظر قرار داده بود و آقای ایمانی هر بار که حضور در کرند را مطرح می کردیم با دلیلی واهی مخالفت می کرد و  از خاطرات خود می گفت که در آنجا موفق به رویت نشده است.

 

بعد از اینکه گروه از حضور در چنان جایی سر باز زد ایمانی  روی به پیشنهاداتی از قبیل تقسیم گروه به گروهای 2 و 3 نفره و ... آورد که با مخالفت اعضای گروه مواجه می شد. پس از حرام کردن چند ساعت  گرانبها در ساعت 19 به اقامتگاه بازگشتیم. و البته در بین راه ایشان دم درب منزلشان پیاده شدند.
تا ساعت 20 مشغول بحث در مورد مکان رویت و صحبتهای ضد و نقیض ایمانی بودیم . در ساعت فوق اقامتگاه را برای صرف شام ترک کردیم. (که در دفتر امام جمعه قرار شده بود با هزینه ی خودمان خریداری کرده و در انتها فاکتور آن را به  دفتر داده و هزینه را دریافت کنیم) ساعت 22 به اقامتگاه بازگشتیم. و در این بین همراهی دو راننده آژانس قابل توجه بود که تا پایان با مهربانی همراهمان بودند.

دوشنبه 8/7/87
در ساعت 12 آقایان نیک طلب،نعیمی خواه و صاحب پور به سازمان هواشناسی کرمانشاه و آقایان بهمند و شاه جهان  به دفتر امام جمعه برای پیگیری ابزار رویت رفتند. با صحبت انجام شده با کارشناس سازمان هواشناسی کرمانشاه به دلیل وضعیت مناسب همان شهر کرند برای رصد انتخاب شد. در دفتر امام جمعه ایمانی نیز حضور داشت پس از مدتی آقای کرمی آمدند، در طی بحث در مورد مکان استقرار گروه برای رویت هلال آقایان دائماً با ما مخالفت می کردند. تا اینکه اعلام کردند به جای دو دوربین دو چشمی 150*40 و 120*20 از طرف ارتش که قرار بود امروز (دوشنبه) به ما تحویل شود به دلیل عدم نامه نگاری به موقع از جانب دفتر امام جمعه با یکروز تاخیر، فردا به ما خواهد رسید ، آنهم فقط یک دوربین 120*20 . کوشش آقایان بهمند و شاه جهان  که در دفتر حضور داشتند به نتیجه نرسید و امکان اینکه زودتر به دوربین برسیم نبود، در این بین متوجه شدیم ایمانی برای دو گروه رصد گر بومی خود دو دوربین 120*20 و دو دوربین 150*40 به اضافه متعلقات آنها  از سپاه امروز می خواهد.
با این وصف به ایشان پیشنهاد دادیم  یکی از این دو سری را به ما دهند و فردا دوربین ارتش را بگیرند که ایشان مخالفت کرده و در پاسخ گفتند : "دو چشمی ارتش خراب است." اینجا متوجه شدیم با یکروز تاخیر قرار است یک دوربین خراب به ما دهند.

 

 

 

 پنچری ماشین پژو در ساعت 19

 

با کلی خواهش از جانب ما و منت گذاری از جانب آقای کرمی و متلک پرانیهای شخصی به نام رحیمی که در آنجا حضور داشت قرار شد یک دوربین 120*20 از طرف سپاه امروز به ما داده شود، آنهم در ساعت 16 که تا غروب آفتاب تقریباً یک ساعت و نیم وقت داشتیم .(حال آنکه برای رویت هلال باید حداقل 2 الی 3 ساعت زودتر در محل حاضر بود). تا همین حین هنوز مسئولین با حضور ما در کرند مخالفت می کرند تا اینکه از جانب اعضایی که به سازمان هوا شناسی رفته بودند تماسی با اعضای حاضر در دفتر گرفته شد و سخن سازمان هوا شناسی به آنها ابلاغ شد که : " ارتفاعات شهرستان کرند بهترین موقعیت را از لحاظ کم بودن غبار در تمام استان داراست." با این حرف آقای کرمی با تماسی موقعیت مذکور را برای حضور ما فراهم کرد  ولی سنگ اندازیها تمامی نداشت ، ایشان  گفتند که پس از تمام شدن کار  نمی توانیم به کرمانشاه بازگردیم و باید تا صبح در محل بمانیم، در این بین کرمی می گفت شب در اقامتگاهی در فرمانداری کرند بمانید ولی ایمانی می گفت در همان ارتفاعات بمانید و در حال راضی کردن کرمی بود.
در این هنگام اعضا که وضع را چنین می دیدند حضور امروز در محل را منتفی اعلام کردند و منتظر روز سه شنبه شدند. آقایان بهمند و شاه جهان نیز به خوابگاه رجعت کردند.
عدم حضور گروه در موقعیت رویت در یک روز زودتر، ضربه ی بزرگی به کیفیت رویت وارد می کند زیرا که احتمال بروز اتفاقات غیر برنامه ریزی شده در روز رویت را افزایش داده و در نتیجه شانس رویت هلال را کاهش می دهد.سه شنبه 9/7/87 آقایان نیک طلب و نعیمی خواه در ساعت 10 برای تحویل گرفتن ابزار رصدی به دفتر امام جمعه رفتند و بقیه ی اعضا در محل خوابگاه به محاسبه و تطبیق آن با داده های قبلی مشغول شدند. قرار بود دوربین ها در ساعت 9 برسد. در دفتر با اصرار ما هماهنگی با عزیزان سپاه انجام شد و سرگروه خود با مسوول دوربین ها صحبت کرده که ایشان از نبودن پایه دوربین 120×20 گفته و با درایت سرگروه علاوه بر دوربین 150×40 ، یک دوربین 80×20 نیز گرفته شد ودر نهایت همین دوربین نیز در اختیار ایمانی قرار گرفت. تا ساعت 11.5 خبری از هیچ دوربینی نبود. در این حین دوربین های سپاه آمد. اما دوربین ارتش که به گفته انها باید در ساعت 9 می آمد و به دلیل پنچری و... در ساعت 12.5 با وانت زانیاد ارتش و 3 نفر از اعضای ارتشی آمد که دوستان تازه می گفتند زود آمده ایم. سرانجام مسوول ایشان نیز با اکراه قبول کرد که به کرند بیاید. قرار شد که دوستان ارتش با ماشین خود و دوربین سپاه با یک پیکاب حرکت کرده و در پمپ بنزین کرند منتظر بمانند. ما نیز با یک ماشین پژو و دوست عزیز آقای کیانی به کرند برویم.  ساعت 13:40 همه اعضا با جمع کردن وسایل به سمت شهرستان کرند به همراه ایشان و ماشین آژانس حرکت کردیم. در ساعت 15 به محل قرار  رسیدیم و دیدیم که دوربین ارتش هنوز نیامده هرچند یک ساعت زودتر از ما حرکت کرده بود. با رسیدن آنها و بهانه گم کردن راه توسط دوستان ارتشی به سمت رصدگاه حرکت کرده و ساعت 16:15 با رد شدن از جاده خاکی 20 کیلومتری که پژوها حتی درقسمتی از راه هل داده شدند تا بالا بروند به بالای سایت صداوسیما رسیدیم و مشغول بر پا کردن دوربینها شدیم. پس از نصب دو دوربین متوجه شدیم 150*40 سپاه فاقد درجه بندی سمتی و 120*20 ارتش دارای نقص ابزاری و خطا در درجه بندی ارتفاع است به طوری که چشمی دوربین فاقد محافظ لاستیکی چشم بود که در فیلم نیز موجود است.

 عملاً دوربین 150*40 بلا استفاده شد و تمام توان گروه برای رفع مشکل دوربین 120*20 بکار گرفته شد و اینکار تا ساعت 17 ادامه داشت. در ساعت 17:35 تلاشهای گروه نتیجه داد و با سختی فراوان و با کم و زیاد کردن مقدار خطا به میزان واقعی محاسبات توانستیم زهره را با محاسبات ببینیم ، سپس  تلاش خود را معطوف ماه کردیم ولی متوجه شدیم خطای ارتفاع دوربین بیشتر شده و بدست آوردن میزان آن به وقت بیشتری نیاز دارد. در این میان اعضا با انواع اعمال از جمله ساخت شاخص سمت برای دوربین 150*40 و ثابت کردن ارتفاع نمای 120*20 سعی در درست کردن موقتی ابزارها داشتند و حتی آقای بهمند با روش ابداعی با دوربین150*40 کار می کرد. ولی حیف که هیچکدام افاقه نکرد و خرابی ابزارهای نظامی ای که در اختیار سپاه و ارتش است سخت تر از چیزی بود که می پنداشتیم. 

با توجه به عکسهای گروه در سال قبل که به همین منطقه آمده بودند نمایان است که بعضی لوازم دوربینها مانند درجه بندی سمت در دوربین 150*40 آن زمان نیز خراب بوده  ولی امسال درجه بندی بالکل کنده شده بود و این نشان از عدم مواظبت درست از ابزارهای دقیق نظامی است.
در ساعت 18 رویت را متوقف کرده و افق و هلالی که می دانستیم پیش رویمان بود را با چشمانی آکنده از غم و اندوه نظاره کردیم.
در ساعت 18:20 وسایل و محاسبات و برنامه نویسیهایمان را که بیهوده گشته بود را جمع کرده و به مقصد شهرستان کرند برای صرف شام حرکت کردیم. در بین راه هم لاستیک ماشین پژو پنچر شد که با تعویض به راه ادامه دادیم. شامی که به ما دادند به غایت تلخ به نحوی که هیچکدام از اعضا نتوانستند آنرا بخورند. در این حین خودروی که آقای صاحب پور در آن بود، محل را ترک کرد و کیف سه پایه ی دوربین ایشان را با خود برد و تلاش ما برای پیدا کردن خودرو تا لحظه ی آخر بی نتیجه ماند.
سپس به اقامتگاهمان در سازمان تبلیغات اسلامی کرمانشاه برگشتیم و پس از صرف شامی که خود اعضا خریداری کردند از فرط خستگی به خواب رفتیم.

روز چهار شنبه 10/7/87 ابتدا به دفتر امام جمعه رفته تا تسویه حساب فاکتورهای نهار وشام را انجام دهیم که آقای کرمی حضور نداشته و تماس هم جواب نمی دادند. سرانجام طی تماسی که سرگروه با آقای کرمی داشت قرار شد یکساعت قبل از پرواز –ساعت 15- نماینده ای از جانب ایشان با ما در فرودگاه ملاقات کند و فاکتور های حاصل از شام و ناهار ما را به وجه تبدیل کند. سپس خود را برای بازگشت به تهران در ساعت 16 آماده کردیم وبا گرفتن نهار به سرعت به سمت فرودگاه رفتیم که در این میان طی تماس مجدد جناب کرمی فهمیدیم که به طور کل منکر گرفتن آژانسها از جانب دفتر شده و مسوولیتی در قبال هزینه انها به گردن نمی گیرند.
گروه که بسیار ناراحت شده بود به فرودگاه رسید که پس از حضور، نماینده جناب کرمی به ما اعلام کردند که طبق گفته ی ایشان باید همه فاکتور ها را به ایشان بدهیم و فقط یک سوم مبلغ آن را تحویل یگیریم و با اینکه سرگروه با ایشان بسیار مودبانه صحبت می کرد، وی با بی ادبی و دادوفریاد هیچ صحبتی را نمی پذیرفت. سرانجام آقای نیک طلب با تماسی که با حاج آقا ذاکری و حاج آقا موحدنژاد داشت و اینکه عدم همکاری ستاد کرمانشاه با گروه را به ستاد استهلال گزارش دهیم و به دلیل اینکه از پرواز جا نمانیم با راننده های آژانس که از روز اول تا آن لحظه در اختیار ما بودند و قول اینکه مزدشان را به هر طریقی به دستشان می رسانیم با انها خداحافظی کردیم. از یک طرف از برخورد نامناسب دوستان در دفتر کرمانشاه بسیار ناراحت بودیم و از طرف دیگر از برخورد مناسب و مهمان نوازانه مردم کرمانشاه ناراحتی مان را کم می کرد در ساعت 16 سوار هواپیما شده و در ساعت 17 در تهران بودیم.
در نتیجه در این سفر علی رغم داشتن موقعیت خوب رصدی ، به دلیل دخالتها، وقت کشیها و خود خواهیهای جناب ایمانی و سنگ اندازیها و بی مسئولیتی اعضای دفتر و به دلیل خراب بودن ابزارهای رصدی داده شده ، موفق به رویت هلال نشدیم.

 

دوربین 150*40 پارسال که درجه بندی سمت با چسب چسبانده شده

 

 

عکس زهره با دوربین نیکون 100آقای صاحب پور از پشت دوربین 120×20 ساعت 17:35

 

زهره با دوربین نیکون 100 آقای صاحب پور از پشت دوربین 150×40