هیدروكسیل، مولكولی بسیار مهم اما كمیاب در جو زهره است كه توسط فضاپیمای  Venus Express در لایه های فوقانی جو این سیاره كشف شده است . این نخستین باری است كه این مولكول بر روی سیارات دیگر یافت می شود. این مولكول به عنوان یك پالاینده  عمل می کند. همچنین هیدرواکسیل این قابلیت را دارد که خاصیت گازهای گلخانه ای را در جو زهره بوجود آورد.

به اعتقاد Piccioni كه یكی از اصلی ترین محققین پروژه ویرتیس می باشد،  ونوس اكسپرس به ما نشان داده است كه سیاره زهره بیشتر از آنچه تصور می شد به زمین شباهت دارد و شناسایی مولكول هیدروكسیل یك قدم ما را به شناخت بیشتر این سیاره نزدیكتر می كند.
هیدروكسیل تركیبی است كه به نظر می رسد جزئی ضروری از جو هر سیاره است و این ملکول باعث فعال شدن جو آن سیاره می شود. در جو زمین این ملوكول نقش اساسی ای در پاكسازی آلاینده ها ایفا می كند. دانشمندان بر این باورند، كه در مریخ این مولكول به ثبات دی اكسید كربن و در نتیجه جلوگیری از تبدیل آن به مونواكسید كربن كمك شایانی می كند و همچنین در استرلیزه كردن خاك مریخ نقش بسیار مهمی را ایفا می كند. به همین دلیل حیات میكروبی را بر روی این سیاره غیر ممكن می سازد.

 

 

 

یك مولكول هیدروكسیل حاصل تركیب یك اتم هیدروژن و یك اتم اكسیژن می باشد . این مولكول در اطراف دنباله دار ها نیز مشاهده شده است، اما روش تولید آن با آنچه در جو سیارات دیده شده كاملا متفاوت است.
بر روی زمین میزان هیدروكسیل رابطه مستقیمی به فراوانی اوزون دارد و بر اساس مطالعات انجام شده بر روی سیاره زهره، وضعیت به همین گونه است. ونوس اكسپرس نشان داد، كه مقدار هیدروكسیل در زهره بسیار متغیراست. نسبت این مقدار می تواند تا 50 درصد از یك ارتفاع تا ارتفاع دیگر به دلیل تفاوت مقدار اوزون در جو متغیر باشد.
Piccioni می گوید :  اوزون به دلیل جذب بالای پرتو های فرابنفش خورشید، یکی از مولكول بسیار مهمی در جو زمین محسوب می گردد.
مقدارپرتو های جذب شده پارامتری كلیدی در گرم شدن و پویایی جو یك سیاره است . اوزون بر روی زمین استراتوسفر را گرم می كند و همچنین باعث ثبات و محافظت از حیات كره ( بیوسفر) در مقابل پرتوهای مضر فرابنفش می شود.

 

منبع : universetoday.com