اخترشناسی با نام دیوید اسکلیشر، 150 دنباله دار را مطالعه نموده و فراوانی 5 مولکول متفاوت در هریک را سنجیده است.یکی از آنها ، دنباله دار ماخولز 1 است که با بقیه تفاوت دارد و خواص شیمیایی بسیار عجیبی را نشان می دهد .اسکلیشر معتقد است که این ترکیب غیرعادی ممکن است موجی شود تا دسته ای جدید ا زدنباله دار ها آشکار شود.چیزی که ماخولز را از دیگر دنباله دارها متمایز می کند این است که جای مولکول سیانوژن ، کربن - نیتروژن در ساختار شیمیایی این دنباله دار ، خالی است و علت این خاصیت غیرعادی ، ناشناخته است. با وجود این اسکلیشر 3 مدل برای توجیه منشأ ماخولز ارائه کرده و یکی از آنها ممکن است این باشد که ماخولز 1 از منظومه شمسی ما سرچشمه نگرفته باشد بلکه از ستاره ای دیگر گریخته تا به خورشید رسیده است.در این سناریو ، صفحه پیش سیاره ای ستاره دیگر ، ممکن است کربن کمتری داشته باشد که باعث می شود فراوانی کربن در کلیه ترکیبات نیز کمتر باشد.کسر عظیمی از دنباله دارها در منظومه شمسی به فضای میان ستاره ای گریخته اند بنابراین می توان نتیجه گرفت که احتمال دارد این دنباله دار نیز از منظومه خود گریخته و به دام خورشید افتاده باشد.
هم اکنون 2 نوع دنباله دار وجود دارد.دسته اول اکثریت دنباله دارهای مشاهده شده را شامل می شوند و ترکیبی " معمولی " دارند و معمولا از ابر اورت سرچشمه گرفته اند. دسته دوم آنهایی هستند که خالی از 2 مولکول(C2 و C3) می باشند و مدار آنها از کمربند کویی پر سرچشمه گرفته است و ممکن است علت این ترکیب غیر عادی ، به شرایطی که دنباله دار به هنگام شکل گیری در آن قرار داشته ، بستگی داشته باشد.
هرچند منشأ یک دنباله دار را نمی توان به طور قطعی تعیین کرد اما دوره تناوب کوتاه ماخولز 1 بدین معناست که اخترشناسان می توانند در جستجوی دنباله دارهای دیگر از این دسته باشند و اگر گونه های بسیار دیگری یافت شد ، می توان منشأ این دنباله دارها را خارج از منظومه شمسی دانست. فرصت بعدی برای انجام مشاهدات لازم ، سال 2012 خواهد بود.
