اگر بیش از 5 شهاب از یک نقطه در آسمان پدیدار شوند ( یعنی امتداد برعکس حرکت آنها به یک نقطه برسد ) این مکان در آسمان را کانون بارش شهابی گویند. بارش شهابی بر اساس نام صورت فلکی که در آن قرار دارد یا ستاره ای که در نزدیکی ان است نام گذاری می شود. مانند بارش شهابی اسدی ( شیری ) که کانونی آن در صورت فلکی شیر قرار درد. بار شهابی اتا دلوی که کانون بارش در کنار ستاره اتا در صورت فلکی دلو قرار دارد.

 

 

 

عکاسی از بارش شهابی

عکاسی از بارش شهابی بیشتر به داشتن مواردی مانند ابزار مانسب و داشتن صبر، پشتکار و زیرکی خاصی دارد. در یک بارش شهابی تمامی شهاب ها در نزدیکی کانونی بوجود نخواهند آمد. ممکن است که در منطقه ای بسیار دورتر  پدیدار شوند. به طور مثال 50 الی 100 درجه دورتر از کانون بارش دیده شوند.

برای این منظور استفاده از لنز های واید که دارای میدان دید باز هستند را توصیه می کنیم. لنز هایی مانند 8 میلیمتری، 14 میلیمتری، 20 میلیمتری، 28 میلیمتری و 38 میلیمتری و لنز نرمال 50 میلیمتری برای ثبت بارش های شهابی بسیار مناسب هستند. داشتن آسمان تاریک در عکاسی بسیار اهمیت دارد. آسمانی که دارای حد قدری 5.5 الی 6.5 باشد و کاملاً صاف و بدون گرد و غبار و رطوبت شانش شما را در ثبت تعداد بیشتری شهاب و رصد آن بیشتر خواهد کرد. اگر از دوربین های آنالوگ و مکانیکی استفاده می کنید، حساسیت فیلم را بالاتر از 400 انتخاب کنید. دوربین های دیجیتال با تنظیم حساسیت آن بر روی ISO800 گزینه مناسبی برای ثبت شهاب ها است.

 

 

 

عدد F دوربین یا تنظیم دریچه ورود نور نیز بستگی به تاریکی محیط اطراف دارد. اگر آسمان و محیط اطراف دارای تاریکی مناسبی است، می توایند عدد F را بر روی 1.8 و یا 2 تنظیم کنید که بیشترین مقدار نور به فیلم شما برسد. البته با بیشتر شدن مدت نوردهی نیز این عدد تغییر خواهد کرد. به طور مثال در مکانی قرار داردید که دارای آسمانی کاملاً صاف و ایدآل برای رصد است. لنز شما از نوع واید 28 میلیمتری با میدان دید 49 درجه در 74 درجه و نوع فیلم عکاسی شما ASA800  است. برای نوردهی از آسمان در این حالت دوربین را به سمتی از آسمان که احتمال پدیدار شدن شهاب باشد، تنظیم کنید. عدد f را بر روی 2 انتخاب نموده و سرعت شاتر را در حات دستی ( B یا T ) قرار دهید. انتخاب زمان نوردهی بستگی به خودتان دارد.