سیاره عطارد، نخستین سیاره منظومه خورشیدی در روز ششم فروردین 1390 به بیشترین کشیدگی شرقی از خورشید رسید و این روزها فرصت مناسبی برای دیدن این سیاره است. در این روز سیاره عطارد به جدایی زاویه ای 18 درجه و 36 دقیقه از خورشید خواهد رسید و کمی پس از غروب خورشید در افق غربی به آسانی دیده خواهد شد. قدر این سیاره نیز در حدود 0.1- است.
سیاره عطارد اولین سیاره منظومه خورشیدی است که دیدن آن به زمان و مکان مناسب ( از نظر افق ) نیاز دارد. عطارد یا تیر نخستین و نزدیکترین سیاره منظومه شمسی به خورشید است. از نظر اندازه نسبت به دیگر سیارات بعد از پلوتو کوچکترین آنها نیز به حساب می آید. قطر آن 4880 کیلومتر است. این سیاره در یک مدار بیضی شکل به دور خورشید می گردد که خروج از مرکز آن 0.2506 است. نزدیکترین فاصله آن از خورشید تنها 9/45 میلیون کیلومتر دورترین فاصله آن 7/69 میلیون کیلومتر فاصله دارد. لذا همواره در اطراف خورشید حضور دارد و برای ما تنها در هنگام طلوع و غروب قابل رویت است. این سیاره بسیار گرم است و درجه حرارت سطح آن در هنگام روز به حدود 427 درجه سانتیگراد و در شب به 173 درجه زیر صفر کاهش می یابد. عطارد هر 88 روز یک بار یک دور به گرد خورشید می چرخد ( دوره تناوب نجومی ). در حالی که در مدت 5/58 روز یک دور به دور خود می چرخد ( حرکت وضعی ). در عطارد هیچ گونه جوی وجود ندارد، ولی برخی مطالعات وجود مقدار کمی گاز هلیوم را که گفته می شود از طریق بادهای خورشید به گرد این سیاره قرار گرفته اند اثبات می کند. شکل ظاهری این سیاره بسیار آبله گون است و چهره ای شبیه به کره ماه دارد.
